Back

Viola Recital – Part II – Brahms & the viola

20:15 Music Chapel, Studio Haas Teichen

Rolston String Quartet

Miguel da Silva, viola

Jonathan Fournel, piano

J. Brahms: String Quintet No. 2, in G major, op. 111

J. Brahms: Sonata No. 2, in E-flat major , for viola & piano, op. 120, No. 2

J. Brahms: Piano Quintet, in f minor, op. 34

Ce n’est finalement qu’en 1882, que Brahms s’engage dans la composition d’un quintette à cordes pour deux altos et 8 ans plus tard – après la complétion de son Quintette à cordes n°2, op.111, également pour deux altos – il fait ses adieux au métier de compositeur. Toutefois, les adieux ne seront pas de longue durée. Après avoir entendu le clarinettiste Richard Mühlfeld, une nouvelle fièvre créatrice s’empare de lui et de celle-ci naissent un quintette, un trio et deux sonates pour clarinette. Les deux sonates pour clarinettes composées en 1894 sont rapidement arrangées pour altos et pianos. Les deux instruments ayant des priorités sonores différentes, Brahms s’emploie donc à une refonte presque totale de l’oeuvre pour mettre en avant les qualités inhérentes de l’alto.

Brahms begint uiteindelijk pas in 1882 aan de compositie van een strijkkwintet voor twee altviolen enacht jaar later – na de voltooiing van zijn Strijkkwintet nr.2, op.111, eveneens voor twee altviolen – neemt hij afscheid van zijn professionele activiteiten als componist. Dat afscheid zal echter niet lang duren. Nadat hij klarinettist Richard Mühlfeld had beluisterd, neemt een nieuwe creatiekoorts zich van hem meester, waaruit een kwintet, een trio en twee sonates voor klarinet ontstaan. De twee sonates voor klarinet, gecomponeerd in 1894, worden snel bewerkt voor altviool en piano. Vermits de twee instrumenten over verschillende geluidsprioriteiten beschikken, werkt Brahms aldus aan een nagenoeg volledige omwerking van het werk om de inherente kwaliteiten van de altviool te benadrukken.


In collaboration with the Salle Bourgie, Montréal

leo. quis ipsum consectetur ut Sed Lorem at facilisis