Terugkeer

Gary Hoffman, cello

Gary Hoffmans stijl wordt gekenmerkt door een volle klank, een perfecte techniek en een bijzonder artistieke gevoeligheid.

Gary Hoffman studeerde cello bij Janos Starker. Hij speelde reeds op zijn vijftiende in de Londense Wigmore Hall. Vervolgens werd hij goed onthaald in New York. Op 22-jarige leeftijd werd hij de jongste docent ooit van de vooraanstaande Indiana University School of Music.

Nadat hij in 1986 bekroond werd met de Eerste Prijs op de Rostropovich International Cello Competition in Parijs, begon hij aan een internationale carrière en trad hij op met de meest gerenommeerde orkesten ter wereld. Zo stond hij op het podium met o.m. het Chicago Symphony Orchestra, London Symphony en English Chamber Orchestra, de orkesten van Montreal, Toronto, Baltimore, Los Angeles Chamber Orchestra, National Symphony Orchestra, Orchestre Philharmonique de Radio-France, Cleveland Orchestra, Philadelphia Orchestra, Orchestre National de France, Orchestre National Bordeaux Aquitaine, Orchestre philharmonique de Monte-Carlo, alsook met de orkesten van Boedapest, Madrid RTVE, Warschau, enz.

Ook in recital bieden tal van beroemde zalen Gary Hoffman een podium: Alice Tully Hall in New York, Suntory Hall in Tokyo, Kennedy Centre in Washington D.C., Tivoli in Kopenhagen, Gulbenkian in Lissabon, St-Lawrence Center in Toronto, Théâtre des Champs-Élysées en Théâtre du Châtelet in Parijs, Beethoven-Haus in Bonn, Wigmore Hall in Londen, Filharmonie van Warschau, verder in Genève, Palau de la Música in Valencia, Concertgebouw van Amsterdam… Men heeft hem jaren kunnen volgen met de Chamber Music Society of Lincoln Center.

De gevierde cellist is ook geregeld te gast op talloze festivals: in Korea, Japan, Hongkong, de Verenigde Staten – Ravinia, Bath, Marlboro, Santa Fe, La Jolla, Blossom… – , in Europa – Verbier, Schleswig-Holstein, Stresa, Prades, Colmar, Helsinki, Monte-Carlo, Enescu Festival van Boekarest…

Hoewel hij relatief selectief is in de keuze van zijn recitalpartners, wordt hij veel gevraagd voor kamermuziek en heeft hij een mooie samenwerking met het Jerusalem Quartet (met wie hij Dvorak heeft opgenomen), het Quatuor Modigliani, maar ook in trio met Pascal Moraguès en Claire Désert, of Philippe Graffin en Gérard Caussé, Nelson Goerner, Valeriy Sokolov en enkele anderen.

Als veelgevraagd docent door zijn pedagogische talenten geeft hij les tijdens erg populaire en met veel toewijding gevolgde masterclasses. Zo heeft hij reeds gedoceerd in Salzburg, op het Ravinia Festival, La Jolla Festival, aan het Curtis Institute, in Parijs (CNMSP, École Normale de Musique, …), in Israël, Manchester, enz., alsook in Kronberg, waar Gary Hoffman een van de pijlers van de Academie vormt. In 2011 richtte hij de celloklas van de Muziekkapel Koningin  Elisabeth op, waarvan hij meester in residentie is.

Terwijl hij een fervente uitvoerder is van het grote klassieke repertoire, ziet hij zeker niet neer op de hedendaagse muziek, waarvan hij een geëngageerde spreekbuis is. Componisten als Graciane Finzi, Renaud Gagneux, Joel Hoffman, Laurent Petitgirard en Dominique Lemaître hebben hem concerti opgedragen.  Gary Hoffman was tevens te horen in de concerti van Carter, Lemaître, Julius Bürger, Epitaphe van Atar Arad, …

Gary Hoffman heeft opgenomen voor BMG (RCA), Sony, EMI, Le Chant du Monde, alsook Dolce Volta – Mendelssohn met David Selig, de Sonates van Brahms met Claire Désert (2017), het Concerto van Elgar en Schelomo van Bloch met het Orchestre Philharmonique de Liège (dirigent Christian Arming) (2018).

Sinds 1990 woont Gary Hoffman in Parijs en hij bespeelt een Nicolo Amati uit 1662, die toebehoorde aan Leonard Rose.